ถ้าให้พูดตรงๆ
ฉันคบกับผู้ชายคนนึงอยู่
อะไรเนี่ย เขาเป็นใคร
ไปเจอกันที่ไหน คบกันตั้งแต่เมื่อไหร่
คือ...
เขาค่อนข้างสูง
น่ารัก
แจฮุน...
- แจฮุนเหรอ - ไม่ ไม่ใช่เขา
เขาอายุพอๆ กับแจฮุน
- โห คบเด็กกว่า - โห เด็กกว่า
แล้วก็...
จำตอนนั้นได้มั้ย...
- ที่เราไปคลับกัน - แย่แล้ว
ฉันบอกไปว่าฉันไปเที่ยวกับเขาไม่ได้
แต่เขากลับมาขอเบอร์ฉัน
ตอนนั้นฉันเห็นแค่ไหล่กว้างๆ
เธอให้เบอร์ไปเพราะเขาไหล่กว้างเหรอ
ผมก็พอเข้าใจนะ
นี่ตั้งตัวไม่ทันเหมือนกันนะ
เธอรู้ตำแหน่งเล่นงานไงเล่า
ช็อกจริง
ไม่ คือเราไม่ได้คบกันจริงๆ
เราแค่ส่งข้อความหากันไปมา
ทุกวันเลยเหรอ ตอนทำงานด้วยมั้ย
ตอนตื่น ตอนก่อนนอนด้วยมั้ย
น่าจะแบบนั้นนะ
ก็แปลว่าคบกันอยู่
- คบกันอยู่นี่ - แปลว่าคบกันอยู่เหรอ
ฉันก็คุยกับบยองซัมแบบนั้นทุกวัน
นั่นคุยเรื่องงาน
อาทิตย์นึงเจอกันกี่ครั้ง
ไปกินข้าว ดื่มเหล้ากันอาทิตย์ละครั้ง
- งั้นคงไม่ได้คบกันมั้ง - งั้นไม่ได้คบกันแล้ว
- ไม่ได้คบกันเหรอ - แค่เจอกันตามปกติ
ถ้าไม่แน่ใจ เธอถามเขาดูก็ได้
- ก็จะกลายเป็นสารภาพรัก - อ้าวเหรอ
ใช่
ให้ตาย
ฉันไม่ได้วางแผนจะถาม เพราะมันอาจฟังดูเด็กๆ
แต่ถามให้จบๆ ดีกว่า
ไปถึงไหนแล้ว
- สายตาเรา - หืม
เราสบตากัน
ฮันจู ไม่มีใครคิดว่าเธอไร้เดียงสาแล้วนะ
บอกมาตรงๆ เลย
- โห - จบละ เธอคบกันอยู่
รู้เรื่องแล้ว
แต่เขายังไม่ได้ชวนฉันเดตเลยนะ
ไม่เป็นไร ตามน้ำไปเลย
- ดีมากเพื่อน - ไม่เป็นไรเลย
เดี๋ยว เบาๆ สิ
เงียบหน่อย
ละครเรื่องโปรดของฉัน
พระเอกนางเอกรักกัน
ทุ่มเทให้ความรักเพื่อความปรารถนาของตัวเอง
หลังผ่านเรื่องยากลำบากมาด้วยกัน
พวกเขาเสียทุกอย่างไป และกลับมาที่ตั้งต้นเดิม
ทั้งคู่ได้รู้ว่า...
ตนได้เสียสละสิ่งสำคัญ เพื่อเรื่องเล็กๆ น้อยๆ
พวกเขาปลอบใจตัวเอง
ว่าช่วงเวลาที่ละเลยไปนั้น
ทำให้พวกเขาคิดได้ และกล้าที่จะเริ่มต้นใหม่
กระบวนการนี้ไม่ได้ช่วย และไม่เกี่ยวกับการเติบโตเลย
แต่คนรู้จักฉันส่วนใหญ่ เคยเจอเรื่องแบบนี้มาแล้ว
เราไม่สามารถเรียนรู้ด้วยการดูละคร
สุดท้ายเราก็จะเป็นตัวละครเอก ในละครสักเรื่อง
ฟังดูไม่ฉลาดเลย
แต่ก็น่าชื่นชมที่เราไม่ปฏิเสธ
ความต้องการของเราเอง
บางทีร่างกายของเรา...
อาจเป็นหนึ่งในสี่อย่างนี้
[เมโลดราม่า โซยัง]
[เมโลดราม่า แทยัง] [เมโลดราม่า โซอึม]
[เมโลดราม่า แทอึม]
ขอโทษนะ
ฉันรักแกมากนะ
แต่ดูที่ฉันทำกับแกสิ
นี่เป็นมะเขือเทศเชอร์รี่รอบสุดท้ายแล้ว
- ทำไมล่ะ - มันเหี่ยวเพราะผมไม่ได้ดูแลมัน
- คุณก็เลยรู้สึกผิดใช่มั้ย - นิดหน่อย
มันอาจจะเหี่ยวแห้ง แต่ผมไม่คิดว่ามันคือความล้มเหลว
เราได้ใช้เวลาดีๆ ร่วมกัน
ถูกต้อง
คุณปลูกใหม่ก็ได้นี่
ต่อให้การเพาะเมล็ด รอให้มันแตกใบ
รอให้มันโตเป็นต้นมะเขือเทศเชอร์รี่...
จะเป็นขั้นตอนที่น่าเหนื่อย
จะให้มันแตกใบก็ไม่ง่ายเหมือนกัน
แต่คุณก็ต้องรอจนกว่ามันจะออกผล
คุณอยู่ได้โดยไม่ต้องมีมันอยู่แล้ว
แต่มีมันก็ดี
ความรู้สึกคุณตอนนี้เหมือน ตอนจบเรื่อง "แซนด์กลาส"
เหมือนตอนที่ฮเยรินกับอูซอก โปรยขี้เถ้าแทซู
ทำไมต้องเศร้าเพราะมะเขือเทศเชอร์รี่ด้วย
ฮเยริน...
อูซอก...
คุณคิดว่าพวกเขาจะเริ่มต้นใหม่ได้มั้ย
อูซอกมีภรรยาสวย
ฉันว่าฮเยรินคงจะโดดเดี่ยว
รู้ใช่มั้ยว่าเราคุยเรื่องสคริปต์ละครอยู่
ทำแบบนี้เพราะไม่อยากทำงานใช่มั้ย
โดนจับได้แล้ว
ครึ่งนึงของการประชุม ก็มีแต่คุยเล่นกัน
คุณได้ไอเดียจากการคุยนี่
รวมถึงความกดดันของเดดไลน์
กินไปคุยไปดีมั้ย
ได้เลย
เตรียมถ่ายละครเป็นไงบ้างคะ
เรานัดคุยเรื่องสคริปต์นี่
ราบรื่นดี ถ้าเทียบกับความกดดันเรื่องเวลา
ไหนๆ พวกเขาก็มีประสบการณ์กันหมด
ในเมื่อเราไม่ได้เป็นผู้เชี่ยวชาญ...
แต่...
เวลาเราดูละคร
ตอนต้นเรื่องมักจะทำดีมาก
พอหลังๆ จะเริ่มห่วย
เพราะไม่มีเวลาไง
แต่ผมเตรียมแผนไว้แล้ว เราจะได้ไม่เป็นแบบนั้น
มันจะต้องเป็นแผนละครที่ แหวกแนวที่สุดในวงการ
ยังไงคะ
เพื่อป้องกันไม่ให้คุณภาพตกในตอนท้าย
ผมวางแผนให้มันคุณภาพต่ำตั้งแต่แรกเลย
แบบนี้
ทำไมไม่เคยมีใครคิดแบบนี้มาก่อนเลย
ไม่ แต่...
ฉันคิดว่าคุณจะไม่ทำอะไรชุ่ยๆ แค่เพราะคุณไม่มีเวลา
คุณอิม
การแข่งขันระยะยาวอย่างการทำละคร ความสม่ำเสมอจะนำไปสู่ความสำเร็จ
อย่างที่คิดไว้เลย
ผู้กำกับไม่ได้มองแค่ต้นไม้ พวกเขามองทั้งป่าเลย
คุณก็รู้ว่าก่อนหน้านี้...
คุณตัดสินใจว่าไม่อยากทำ ให้มันดีที่สุดเท่าที่ทำได้เหรอ
ตอนนั้นผมได้แรงบันดาลใจเยอะเลย
ผมประทับใจมาก
เราต่างก็สร้างแรงบันดาลใจให้กันและกัน
เป็นการจำกัดความคิดมากกว่า
ฉันรู้ว่าหลายๆ อย่างมันยาก
แต่คุณสองคนเสียสติกันไปแล้วเหรอ
ไม่เป็นไรหรอกน่า หลุดกันนิดหน่อย
ยังไงโลกเราก็กลมอยู่วันยังค่ำ
หมายความว่าไงเนี่ย
แบง แบง แบง!
ทำดีมากเลย
มาคุยเรื่องสคริปต์เถอะ
- อยากกินเค้กมั้ย - เอาสิ
กาแฟเยอกาเชฟ
บันทึกการประชุม มะเขือเทศเชอร์รี่
ทำงานคุณภาพต่ำตั้งแต่ต้น
เค้ก ไม่มีการพูดถึงเรื่องสคริปต์
ผมว่าเราควรนัดคุยกันนอกสถานที่
จริงค่ะ
อยู่ในห้องสี่เหลี่ยมแบบนี้นานๆ มันคิดอะไรไม่ออก
แต่ทำไมเรามากินร้านนี้ทุกครั้งเลย
มีเหตุผลน่ะสิ
ผมชอบ "เมโลดราม่า โซยัง" ตอนสิบ
ฉันไม่ได้แพลนให้ดี
จริงเหรอ ผมว่าดีออก
สุดท้ายแล้วไม่ว่าจะทำอะไร มันก็ขึ้นอยู่กับร่างกายคุณ
แล้วคุณชเวล่ะ
มีตอนจบแบบไหนที่ไม่ได้รวมอยู่ในเรื่องย่อมั้ย
แปลว่ามันผ่านไปด้วยดีใช่มั้ย
อืม
พวกเขาดูดีใจที่รู้ว่าฉันคบกับใครอยู่
บางที...
มันก็ทำให้ฉันสงสารตัวเอง
มันทำให้คุณคิดว่า "นี่ใช่เรื่องที่ต้องมีความสุขมั้ย"
"ที่ผ่านมาฉันใช้ชีวิตแบบไหนกัน"
ใช่ค่ะ
เราต่างก็เอือมกับเรื่องนี้ แต่การไปเดตก็ฟังดูดีนะ
- หืม - ตอนเราบอกว่าเราคบกันอยู่
คงไม่มีใครกังวลเรื่องนี้
ยกเว้นตอนคบกับคนที่เป็นศัตรูของครอบครัว
งั้นเหรอ
หวัดดีค่ะ
- หวัดดีค่ะ - หวัดดีครับ
อรุณสวัสดิ์
- ดื่มกาแฟมั้ยคะ - ไม่เป็นไร
เมล็ดกาแฟโปรดของเธอ ละครใกล้เปิดกล้องแล้ว เธอคงเหนื่อยมาก
เราจะคอยสนับสนุนทีมงาน อย่ากดดันตัวเองเกินไปล่ะ
พักด้วยนะ
ค่ะ
ทำไมคุณเขาถึงทำท่าแบบนั้น
เหมือนเธอใกล้ตายแล้วเลย
ขนลุกชะมัด
คุณต้องรู้อะไรมาแน่
บอกผมหน่อยสิ
ตายจริง มันเป็นความลับ แต่คุณกลับรู้ทัน
ผมนึกว่าเราคบกันแบบ ไม่มีความลับต่อกัน
ตายแล้ว สงสัยจะต้องบอกแล้ว
คือ...
สิ่งที่เกิดขึ้นคือ...
ที่รัก
โซจินงานเสร็จแล้ว
ถ้าคุณยังเอาแต่บ่น
ฉันจะงับให้ดูเลย
หมายความว่าไง ที่ปากเลยเหรอ ได้สิ
อะไรนะ คิดถึงฉันเหรอ
โซจินจะไปแล้ว รอก่อนนะ
โอเค บายน้า
รักคุณนะ
ฉันพยายามเลียนเสียงแล้ว แต่ทำไม่ได้จริงๆ
ลองใช้ลิ้นแค่ครึ่งเดียวสิ
ฉันกลับแล้วนะ รอฉันด้วย
ไม่ใช่แบบนั้น
เสียงแบบนั้นใครก็ทำได้
พวกเขาคบกันมานานแค่ไหนแล้ว
50 วันได้แล้ว มีแหวนคู่กันด้วยนะ
น่ารักจริงเชียว
ผมเห็นด้วย ชอบเลยล่ะ
ไหนๆ ก็มีตอนหักมุมแล้ว ทำให้มันสนุกกว่านี้อีกสิ
ยังไงคะ
มีแหวนคู่อะไรแบบนี้ พวกเขาดูไม่ทำอะไรแบบนั้น
ไอเดียดีเลยค่ะ
แล้วก็ที่ผมอยากรู้...
คือผู้กำกับซงกับคุณจอง
สองคนนี้ไม่ได้อยู่ในเรื่องย่อ
แล้วจะเกิดอะไรขึ้นต่อ
พูดกับหัวหน้าฝ่ายผลิต แบบนั้นได้ไงวะ
โธ่เอ๊ย
ให้ตาย
ใจเต้นรัวๆ เลย
จะ 50 อยู่แล้วนะ ทำอะไรอยู่เนี่ย
น่าอายชะมัด
เรามาจบกันที่นี่ทุกทีเลย
คุณมาร้านเหล้าริมทางบ่อยนะ
ใช่ ผมชอบความรู้สึกเวลามาที่นี่
ไม่ได้อร่อยมาก แต่ก็ไม่แพงมาก
ไม่สะดวกสบายด้วย
ได้แวะที่นี่บ้างก็ดี
มันไม่ใช่สถานที่ปลอบใจคนเหงา
จะมาที่นี่เพื่อพักผ่อนหรืออะไรก็แล้วแต่
เข้าถึงปรัชญาและอารมณ์มากค่ะ
มันอาจดูเป็นคำถามตลกๆ นะ
แต่ทำไมคุณถึงยังโสด
ห้ะ
ผมแต่งงานแล้ว
ห้ะ คุณบอกว่าคุณโดดเดี่ยว
ใช่ เพราะผมส่งพวกเขาไปที่อื่น
เธอ...
เสียแล้วเหรอคะ
เปล่า
ผมส่งเธอไปอยู่สหรัฐฯ
ผมเป็นพวกพ่อห่าน
งั้นสินะ
ผมก็เลี้ยงลูกหมา
งั้นคุณก็เป็นพ่อห่าน
เรียกแท็กซี่ดีมั้ย
อ้อ
แต่...
ถ้าเราหายเมาแล้วก็ไปส่งกันได้
งั้น...
ค่อยๆ เดินไปแล้วค่อยเรียกรถดีกว่า
นั่นสิ
คุณตัวเล็กนะเนี่ย
ห้ะ
ผมไม่ได้สังเกต เพราะเสียงคุณ เหมือนหมีดำเวลากรี๊ด
แต่ตัวคุณเล็กนะ
หยุดพูดเลยถ้าไม่อยากโดนหมีดำ ต่อยช่องท้อง
ไปห่วงความสูงตัวเองไป ความสูงฉันอยู่ในเกณฑ์นะ
คิดว่าผมเป็นใครกัน
ผมกอดผู้หญิงมาเยอะก็เลยรู้
หมายถึงกอดหมามาเยอะสินะ
- รู้อะไรมั้ย - ฉันไม่อยากรู้
ตอนเราเป็นเด็ก เราหลงทางเพราะเราไม่รู้
แต่ตอนนี้ที่หลงทาง เพราะเราแกล้งทำเป็นไม่รู้
หลงทางกันแบบนี้ตลอดไปเลยก็ดีนะคะ
แบบนี้ทำให้เราดูเด็ก
ก็ได้
เรายังเด็ก
- แค่นั้นเหรอ - ใช่
ฉันไม่แน่ใจ ให้พวกเขาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันมั้ย
หรือให้มีสักวันที่พวกเขารู้ตัว
- จบแบบเปิดเหรอ - ใช่
มันก็ดีถ้าได้คบกัน แต่ตอนนี้มันก็ไม่ได้ดูแย่ขนาดนั้น
ก็จริง
แล้วเขาล่ะ
เขาจะโสดตลอดไปเหรอ
นี่เป็นข้อมูลที่ผมรวบรวมมา ตอนศึกษาเรื่องการขี่ม้า
คุณอาจจะต้องใช้
แต่ละครเราไม่ได้เกี่ยวกับการขี่ม้า
แค่นางเอกชอบขี่ม้าเป็นงานอดิเรกเฉยๆ
เราถึงได้ต้องศึกษาเพิ่มเติม
นี่เป็นบทวิจารณ์ ตอน 12 ที่ผมเพิ่งปรินต์ออกมา
ผมว่าบางตอนความเป็นไปได้ มันน้อยเกินไป
ผมเช็กข้อเท็จจริงและวิเคราะห์ ความลื่นไหลตั้งแต่ตอนแรกดู
รวมถึงไอเดียผมมาแล้ว
บทวิจารณ์มันควรจะเป็นความเห็นคุณสิ
มันไม่ควรจะยาวกว่าสคริปต์
มันทำให้ละครดูเป็นจริงน่ะครับ
ผู้กำกับอี นอกจากงานแล้ว คุณไม่มีอย่างอื่นทำแล้วเหรอ
ไม่มีครับ
หรือไปเดตก็ได้
ผมแต่งงานกับละครเรื่องนี้แล้ว
งั้นคุณก็แต่งงานแล้ว
ที่จริงผมเริ่มหันมาออกกำลังกาย
สิ่งสำคัญที่สุดในการออกกำลังกาย คือความสม่ำเสมอ
จะสม่ำเสมอได้ต้องมีแรงจูงใจค่ะ
คุณมีแรงจูงใจในการออกกำลังกายมั้ยคะ
มีครับ
ผมอยากงัดข้อเก่งๆ
งัดข้อเหรอคะ
- แต่ที่นี่เป็นสตูดิโอพิลาทิส - ผมรู้
ผมไปอ่านเรื่องกายวิภาคศาสตร์สมัยใหม่กับ วิทยาศาสตร์การกีฬามา
เลยอยากให้แกนกลางลำตัวแข็งแรง
เพิ่มความแข็งแรงของกล้ามเนื้อด้วย
เข้าใจแล้วค่ะ
เพื่องัดข้อสินะคะ
ผมจะต้องชนะเขาให้ได้
- คะ - ห้ะ
ครับ นั่นแหละสาเหตุ
ก่อนอื่นขยับตรงข้อมือแบบนี้ค่ะ
ลองดู
จับให้แน่นแล้วลองยกดู
โอเค ยกแขนขึ้นค่ะ
คลายกล้ามเนื้อทราพีเซียส
เกร็งกล้ามไว้
หายใจเข้าลึกๆ ค่ะ
ตอนหายใจออก ก็ค่อยๆ โน้มไปข้างๆ
เกร็งกลางลำตัวแล้วเอียงกลับมา
สอง สาม ดีมากค่ะ
ขอบคุณมากครับ
ผู้กำกับคะ
ครับ
คุณคุมอาหารด้วยมั้ยคะ
ผมลองแล้ว...
มีร้านสลัดมาเปิดใหม่แถวนี้
ถ้าคุณกินอาหารดีๆ
ฉันว่าจะดื่มเบียร์สักแก้วก็ไม่เสียหาย
เพื่อนคุณเป็นเจ้าของร้านสินะ
มีส่วนลดมั้ย
ไว้รอบหน้าผมมากินกับเพื่อน ไปนะครับ
เขาอาจจะโสดไปตลอดชีวิต
ไม่ คุณไม่รู้หรอก เขาอาจจะเจอคนที่กล่อมเขาได้
ให้ตายเถอะ ทำแบบนี้ ยิ่งอยากเอาชนะให้ได้
คุณคิดงั้นเหรอ
ควรสร้างตัวละครใหม่มั้ย
ผมอยากรู้เรื่องคู่รักของน้องสาวนางเอกด้วย
สองคนนั้นน่ารักดี
อืม
ถ้ามีคนเดียวที่สอบผ่านล่ะ
ถ้าอีกคนสอบตก เราจะเลิกกันมั้ย
นายสอบผ่านแน่ ถ้าเอาเวลาที่กังวลไปอ่านหนังสือ
อย่าพูดเหมือนแม่ฉันสิ นี่จริงจังนะ
กินไปเหอะน่า
ถ้าเราสอบผ่านกันแค่คนเดียว เรายอมแพ้กันทั้งคู่เลยนะ
ถ้ายังทำเสียงขึงขังแล้วพูดไร้สาระไม่หยุด
ฉันก็ไม่รู้หรอกว่าต้องมีท่าทียังไง
แต่ไม่ว่าจะเลือกทางไหน ฉันก็จะดูแลเธอ
- จองฮวาน - หืม
ดูแลตัวเองก่อนเหอะ
นายแค่ต้องดูแลตัวเองเพื่อฉัน
จริงอะ ขอบคุณนะ
กินไปเถอะ
แต่เดี๋ยวก็คงจะเลิกกัน พวกเขายังเด็กอยู่เลย
หมายความว่าไง
คนน้องเนี่ยเน้นทำอะไรเป็นการเป็นงาน
เพราะเธอเป็นคนแบบนั้น
เธอจะรู้เองว่า คบกับเขาต่อไปจะดีกว่า
แปลว่าถ้าไปกันไม่รอด เธอก็จะไม่เสียใจ
เธอจะแต่งงานตอนยังสาว
เลิกกันประมาณ 30 หลังคบกันมานานมาก
จากนั้นก็จะไปนัดบอด แล้วก็แต่งงานในอีกหนึ่งปี
คงจะแต่งงานกับข้าราชการพลเรือน
ไม่อยากฟังเลย ผมไม่อยากได้ยิน
พวกเขาจะรักกันจนวันตาย ให้จบแบบนั้นไปสิ
งั้นให้พวกเขาสัญญากันปากเปล่า
- คุณคิดว่าไง - มันค่อนข้างจะ...
แล้วสองคนนี้ล่ะ
อย่าหยุดที่การประกาศให้โลกรู้เฉยๆ เลย
ให้พวกเขาแต่งงานกันไปด้วย
อย่างนั้นเลยเหรอ
เธอตั้งใจอ่านสคริปต์มากเลยนะ
ใช่ ฉันความจำไม่ดี ต้องอ่านสักร้อยครั้งได้
เธอก็ยังทำงานหนักอยู่ดีแหละ
ฉันเคยอ่านบทผิด 12 ครั้งเลยนะ
วันนั้นถ่ายฉากสุดท้ายพอดี
แต่ถ่ายไม่เสร็จสักที เพราะฉันท่องบทผิด
แล้ววันนั้นอากาศหนาวมาก
ลบยี่สิบได้มั้ง
หนาวแบบนั้นยังต้องถ่ายอีกเหรอ
ใช่ ถ้าไม่ได้ฝนตกน่ะนะ
ก่อนจะหนาวตาย
ฉันเกือบตายเพราะทีมงานหัวร้อน
สายตาที่มองฉัน เหมือนอยากให้ฉันตายงั้นแหละ
นั่นเป็นตอนที่ฉันตัดสินใจ
หิวจัง
- พี่หิวมั้ย - ไปกินข้าวสิ
กินจาจังมยอนดีมั้ย
- เอาสิ - ได้
พี่มินจุน
ฉันฆ่ายัยนั่นก่อนแน่
หืม
ทำไมผู้จัดการบริษัท ต้องตามศิลปินมาที่ร้านทำผมด้วย
ผู้จัดการเธอไม่มาทำงาน
แล้วทำไมจะต้องเป็นนาย
เพราะฉันรอบคอบ และตั้งใจทำงาน
อยากโดนอัดแบบตั้งใจมั้ย
[อยากโดนอัดแบบตั้งใจมั้ย]
เธอขอว่าต้องเป็นนายใช่มั้ย
รักกันหวานชื่นเชียวนะ
ไม่เหนื่อยเหรอ
หวัดดีจ้ะซอนจู
หวัดดีค่ะพี่โซมิน
ฉันยืนไม่ได้เพราะเล็บยังไม่แห้ง
ทำไมล่ะ ใช้เล็บมือยืนเหรอ
พี่ก็รู้ว่าหินทำเล็บมันหนักแค่ไหน
พระเจ้า หนักชะมัดเลย
ฉันได้ยินข่าวดีของเธอแล้ว
อ๋อ เรื่องนั้นฉันเป็นนางเอก แน่นอนว่าฉันต้องได้เล่นหนัง
ได้ยินว่ามีแฟนเหรอ
เคยมี
ล่าสุดก็สัก 20 ปีได้แล้ว
ได้ยินมาว่าแค่สองเดือนไม่ใช่เหรอ
กับนักบาส
ฉันไม่รู้กติกาเล่นบาสด้วยซ้ำ
- เดอะไจแอนท์ - ไม่ เขาอยู่ทีมแบร์
อะไร พี่ต้องการอะไร
ยังไงดี อยากให้ฉันบอกปาปามั้ย
อยากให้บอกนักข่าวมั้ยว่า ใครถ่ายรูปเก่ง
ทำไมถึงทำแบบนี้กับนักแสดงด้วยกัน
ซีอีโอก็แอบเห็นฉันอยู่กับแฟนเก่า
ด่าฉันเสียๆ หายๆ เลย
ไหนบอกว่าคบกันเมื่อ 20 ปีที่แล้วไง
ก็ได้ เพิ่งเดือนก่อน
แต่เธอคบกับคนปัจจุบันมาสองปีแล้วเนี่ยนะ
พี่โซมิน
พี่ต้องการอะไรเหรอ
มินจุนเป็นของฉัน
- ห้ะ - ฉันคบมินจุนอยู่
ห้ะ พี่มินจุนของฉันน่ะเหรอ
หมายถึงผู้จัดการมินจุนน่ะ
เรียกเขาดีๆ
อย่าใช้ตาสวยๆ มองหน้าเขาเกินสามวิ
เริ่ด
แบบนี้สนุกจัง
- เข้าใจนะ - เข้าใจค่ะ
จะไปแล้วเหรอ
บ๊ายบายนะพี่สาว บาย
รักพี่นะจ๊ะ
ทำไมต้องอยากให้แต่งงานกันด้วย
คือพวกเขาก็รู้จักกันมานานแล้ว
จะได้ไม่ต้องมาคิดอะไรให้มากความอีก
เราก็ทำให้พวกเขาได้อยู่ด้วยกัน
ฉันไม่ชอบใส่ฉากแต่งงานไว้ตอนจบเลย
มันจะเหมือนว่าคิดอะไรไม่ออกแล้ว ก็เลยทำแบบนั้น
ทำไมมันถึงไม่มีค่าล่ะ
ผมแค่อยากได้ฉากจบสวยๆ
จบแฮปปี้เอนดิ้งก็ดีออก
แต่งงานแล้วจะแฮปปี้เอนดิ้งยังไง
ถ้าพูดกันตรงๆ
การประกาศว่าเป็นโสด ใกล้เคียงกับแฮปปี้เอนดิ้งมากกว่าอีก
ไม่อยากแต่งงานกับผมเหรอ
ผมนึกว่าพระเอกคงพูดอะไรพวกนี้
คงไม่ใช่สินะ
ฉันว่าสุดท้ายแล้วพวกเขาคงแต่งงานกัน
เพราะเลิกกันไม่ได้หรอก
เธอเป็นดาราแต่ก็ไม่ได้คิดวางแผนอะไรมาก
เธอค่อนข้างจะซื่อ พวกเขาจะเข้ากันได้ดี
แต่ถ้าละครเรากลายเป็นซีรีส์
มันคงจะเกิดขึ้นสักประมาณซีซันสี่
นี่ไม่ใช่เรื่อง "รูท มิส ยองแอ" นะ
คุณจะทำกี่ซีซัน
ก็ได้ ถ้าเป็นแบบนั้น
แล้วคู่รักที่เพิ่งเริ่มคบกันล่ะ
- หมายถึงแต่งงานเหรอ -ใช่
- คุณขอฉันแต่งงานเหรอ - ใช่
ใจเต้นรัวไปหมดแล้ว
ทำไมถึงมาขอที่นี่ล่ะ
ผมว่ามันมีความหมายดี
ก็ได้ ฉันเมินเรื่องนี้ไปก็ได้
แต่ฉันรู้สึกว่าคุณขอเร็วไปหน่อย
ยังไงเดี๋ยวผมก็ต้องขอคุณ นี่ก็เลยมาขอล่วงหน้า
มั่นใจในตัวฉันขนาดนั้นเลยเหรอ
ผมอยากรีบเพราะผมไม่มั่นใจ
อยากคุมฉันโดยมีข้อผูกมัดเหรอ
เปล่า ผมต่างหากที่อยากโดนคุม
ผมเต็มใจรับฟังที่คุณพูด
งั้นก็ได้ แต่งกันเมื่อไหร่ดี
ก่อนอื่นเราต้องให้พ่อแม่เรา...
หัวโบราณจัง ทำไมต้องเชิญพ่อแม่ด้วย
- หืม - รู้กันแค่สองคนก็พอ
ตอนนี้กำลังฮิตจัดงานแต่งเล็กๆ กัน
มันจะเล็กเกินไปน่ะสิ ถ้าไม่มีพ่อแม่เรา
จัดงานวันอาทิตย์นี้เลยมั้ย
เสาร์อาทิตย์นี้ผมว่าไม่มีโถงแต่งงาน ที่ไหนว่างหรอก
หัวโบราณจริงๆ ทำไมต้องมีโถงแต่งงานด้วย
บอกแล้วไงว่าเป็นงานเล็กๆ
ไปแต่งงานกันใกล้ๆ ร้านอาหารอินเดีย
ตอนกินแกงกะหรี่
แกงกะหรี่
- ต้องเช่าสถานที่งั้นสิ - ใช่
- ทานให้อร่อยนะ - ขอบคุณมาก
กินให้อร่อยนะคะ นั่นใช่เซ็ตเอมั้ยครับ
- เราจะมีความสุขกันมากๆ - ขอบคุณมาก
- อยู่ทางนั้น - ฉันหิวจัง
- ใครเหรอ - ไม่รู้สิ
แต่ไม่คิดเหรอว่า พอเธอชินกับมุกตลกๆ เขาแล้ว
สถานการณ์มันจะเปลี่ยนไป
เธอจะชอบเขามากขึ้นเหรอ
- ก็มีความเป็นไปได้อยู่ - ใช้อะไรมาวัด
นั่นขึ้นอยู่กับนักเขียนอย่างฉัน ฉันไม่เปลี่ยนบทหรอกน่า
โอเค ฟังนะ
เขาเป็นคนว่านอนสอนง่าย มันอาจจะดูโง่ไปหน่อย
แต่เขาสร้างโลกของเขาขึ้นมาเอง
เขาไม่ยอมหรอก แถมดึงดันอีกด้วย
เขาไม่ยอมแพ้ แต่ทำให้คนอื่นชินกับนิสัยเขา
เขามีปณิธาน
ค่อนข้างจริงนะ
แล้วก็มีบางอย่างที่คุณไม่ควรมองข้ามไป
เขาเข้ามาทำงานในบริษัท เพราะเขาทำการค้นคว้าเก่ง
แค่เพราะค้นคว้าเก่ง ก็เลยไม่สนใจเรื่องอื่นงั้นเหรอ
ก็ไม่ เขารู้ว่าต้องดื่มกาแฟยามบ่าย ยังไงให้อร่อย
แถมยังเอนจอยกับการดื่มเบียร์หลังเลิกงาน
และน่าแปลกใจมากที่ ยังทำทุกอย่างโดยไม่ต้องใช้เงินอีกด้วย
แถมยังเป็นคนชอบเข้าสังคม
- แม้แต่แฟนเขาก็ยังสวยเลย - ใช่ค่ะ
ฉันเขียนตัวละครนี้ขึ้นมา แต่เขาเจ๋งทีเดียวเชียวนะ
แทนที่จะเป็นกลยุทธ์ มันกลับเป็นวิธีที่เขาเลือกใช้ชีวิต
ที่คุ้นเคยกับเขา แปลว่าคุณได้รับอิทธิพลจากเขาแล้ว
ผู้หญิงจะรู้สึกหงุดหงิด ถ้าหลายๆ อย่างไม่เป็นไปตามที่หวัง
มันจะทำให้เธอโกรธ
แต่เธอก็เลิกกับเขาไม่ได้
มันก็จะกวนใจเธอ แบบนั้นใช่มั้ย
ใช่ แบบนั้น
ฟังดูสนุกดีนะ
ฉันจะจำไว้
แต่ไม่รู้ว่ามันจะไปได้ไกลแบบนั้นมั้ย
ทำไมล่ะ เป็นอะไร
ใจสลายมาก
มันคือความรู้สึกที่ผมลืมไปไม่ได้
รสชาติแย่
หลังจะหักแล้วเนี่ย ทำไมต้องร้อนขนาดนี้ด้วย
ก็หยุดทำซะสิ ถ้าจะเอาแต่บ่นอยู่แบบนี้
ยังไงผมก็ต้องทำ
ไม่ต้องทำ ออกไปเลย
ทำไมต้องมานั่งบ่นข้างกันด้วย
ใครบอกให้คุณมานั่งข้างผม
ก็จริง
งั้นย้ายไปทำที่อื่นไป
ผมมานั่งก่อนนะ
งั้นก็ลุกขึ้นยืนก่อน
โอเค เดี๋ยว อะไรนะ
ไม่ต้องเลย ฉันพูดผิดเอง
นั่งตรงนี้นั่นแหละ
- ทำไมล่ะ - ถ้าเรานั่งกันคนละที่
มันดูเย็นชาเกินไป
คุณทำเลอะเทอะไปหมดเลย
คุณสนใจผมเหรอ
เปล่า
เหมือนกัน
ถ้าเป็นงั้น ไปแอฟริกาด้วยกันมั้ย
ทำไมล่ะ
ผมไม่มีเงิน
ฉันก็ไม่มีเงินเหมือนกัน
งั้นก็ไม่ได้ผล
สงครามเนี่ยเป็นตัวปัญหาเสมอเลย
คุณพูดถึงตัวเองใช่มั้ย
คุณว่ามันไม่ตลกเหรอ
สงครามคือการตักตวงผลประโยชน์ ของอีกฝ่ายโดยที่เขาไม่ยินยอม
จะมีประโยชน์อะไร ถ้าต้องทำลายอนาคต เพื่อแลกกับอะไรบางอย่าง
ไอ้พวกบ้า
คุณรู้เรื่องสงครามเกาหลีใช่มั้ย
ใช่ เพราะฉันเป็นคนเกาหลี
คิมอิลซองส่งเด็กกำพร้าเป็นพันคน...
ไปอยู่กับพันธมิตรในยุโรปตะวันออก
ที่นั่นกินอยู่กันดีนะ
ดีเหมือนกันนะ ถ้าพวกเขาได้มีชีวิตดีๆ
คิดว่าพวกเขากินอยู่กันสบายมั้ย
ไม่เลย หลังสงคราม ก็กลับมาที่เกาหลีเหนือ
คิดว่าถูกส่งตัวกลับไปเหรอ เปล่าเลย ถูกเรียกตัว
คิดว่าพวกนั้นเรียกตัวเด็กกลับไป เพราะเหตุผลทางด้านมนุษยธรรมเหรอ
ไม่อยู่แล้ว
หลังสงครามก็ต้องใช้กำลังคน เพื่อฟื้นฟูประเทศ
ไม่มีใครรู้หรอกว่าเด็กไร้เดียงสา จะถูกจับไปอยู่เหมือง
หรือถูกขายให้ประเทศเพื่อนบ้าน
ผมอยากให้มีคนทำสารคดีเรื่องนี้
[เด็กๆ ที่ย้ายไปอยู่โปแลนด์]
[เด็กๆ สวมเสื้อและกางเกงสีขาว]
จำเป็นต้องแยกทางด้วยเหรอ
อยู่ด้วยกันต่อไปไม่ได้รึไง
เป็นแบบนั้นไม่ได้ใช่มั้ย
เราไม่ต้องทำตามเรื่องย่อขนาดนั้นก็ได้
ฉันจะลองไปคิดดู
โอเค ผมเชื่อใจคุณ
ปัญหาคือ เราจะทำยังไงกับดงวอน
ฉันห่วงเขานะ เราจะทำยังไงดี
งั้นวิสกี้ก็...
ค่อนข้างจะมีประโยชน์
วันนี้รู้สึกว่าวิสกี้จะดีกว่าเบียร์นะ
ขอบคุณนะครับ
เพราะคุณ งานผมเลยไม่น่าเบื่อ
แถมยังคอยปลอบผมด้วย
ผมโชคดีที่เจอหัวหน้าแบบคุณ
เหมือนกันค่ะ
เพราะเหมือนว่า ฉันมีคนอยู่เป็นเพื่อนตอนทำงาน
ทำงานด้วยกันไปนานๆ เลยนะ
ผมจะ...
ตั้งใจทำงาน...
เพื่อเป็นการตอบแทนเองครับ
ผมรู้สึกคอแข็งขึ้น
ผมคอแข็งแล้ว
เดี๋ยวก็ล้มหรอก
คนเรา...
ชอบทำเป็นเข้มแข็งเพราะจริงๆ แล้ว ข้างในอยากแตกเป็นเสี่ยงๆ
ทำเข้มแข็งจนอยู่ในจุดที่ว่า จะล้มหน่อยก็ไม่เป็นไร
อย่างนั้นเหรอ
แต่ผมคิดว่า...
ผมยังไม่กล้าพอจะล้ม
คุณช่วยทำมันแทนผมได้มั้ย
ฉันเหรอ
ช่วยพูดกับผมตรงๆ
คุณไม่มีอะไรจะพูดเหรอ
คุณจะรับได้ใช่มั้ย
อืม
ถ้างั้น
ตอนนี้
ฉันจะให้แฟนเก่าคุณมาสิงร่างนะ
โอเค
เรียบร้อย
นายอยากได้ยินอะไรจากฉัน
ความรู้สึกจริงๆ ของเธอ
ชูแจฮุน
นายรักฉัน
ไม่สิ ถ้าให้พูดชัดๆ นายพยายามให้ฉันอยู่ในกรอบ
ที่เรียกว่าความรัก
ถ้าฉันอยู่ในกรอบไม่ได้
นายก็จะโทษฉัน
นายทิ้งฉันไว้คนเดียว พยายามให้ฉันเชื่อฟังนาย
นายไม่ได้พยายามที่จะรักฉัน
นายทำท่าเป็นเจ้าของ
หยุด บอกให้หยุด!
นาย...
ไม่ได้ตั้งใจจะเปลี่ยนตัวเองเพื่อฉัน
ใช้ความโง่ของฉันเป็นตัวประกัน...
เพื่อให้เข้ากับแบบที่นายสร้างไว้
นายเอาแต่ใจตัวเอง
คอยเรียกร้องให้ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ
ถ้าฉันทำให้ไม่ได้
นายก็จะโทษฉัน
นาย...
ทิ้งฉัน
นาย...
เคย...
รักฉันบ้างมั้ย
ผมไม่รู้แม้แต่เหตุผลจริงๆ
ผมเก็บความรู้สึกแย่ๆ ไว้คนเดียว
ไม่มีใครรู้จักตัวเองดีที่สุดหรอกนะ
คนที่คิดว่ารู้จักตัวเองดี
ก็มักจะเป็นคนที่เจ็บยิ่งกว่าในอนาคต
รู้อะไรมั้ย
คุณคงจะทุกข์ทรมานอยู่จริงๆ
แต่ตอนที่ฉันเห็นคุณทุกข์
มันทำให้ฉันคิดว่า ฉันก็อยากมีใครสักคนเหมือนกัน
แปลกดีนะว่ามั้ย
ความโง่เนี่ย
แต่ฉัน...
ชอบนะ
มันยากที่ทุกคนจะสนับสนุนและเห็นใจ
แต่ก็ยังดีที่ได้การสนับสนุน และเห็นใจมาบ้าง
แต่ถ้าคนเราอับอายเรื่องในอดีต
พวกเขาก็จะไม่สนับสนุนความคิด ในการแสดงออกของตัวเอง
แต่เลือกที่จะปิดมันไว้
ว่าแต่ทำไมไม่หยุดฉันล่ะ
ฉันตั้งใจเขียนเลยนะ
เพราะมันมีความหมาย
อาจจะมีคนร้องไห้จนแทบบ้า
แต่อย่าไปกลัวแล้วลุยเลยดีกว่า
เราควรทำงั้นใช่มั้ย
ใช่ ลุยเลย
วันนี้ทำไปได้เยอะเลย
เราเพิ่งเริ่มเอง
งั้นเรา...
มาเริ่มงานกันจริงๆ ดีกว่า
เอางั้นเหรอ
[30 ยังแจ๋ว]
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะ ฉันชุนอีซอล รับบทเป็นจูยอน
ผมคิมซงแจ รับบทเป็นคยองแจ
ผมคิมซอนแจ รับบทเป็นพันซู
ผมจองแจโฮ รับบทเป็นดงอู
ฉันอีโซมิน รับบทเป็นชินแอ ยินดีที่ได้พบทุกคนค่ะ
มันน่ากลัวนิดนึงที่ได้เห็น ตัวละครในสคริปต์ที่ทรมานฉันมา...
อยู่ข้างหน้าแบบตัวเป็นๆ
แต่พวกคุณทุกคนดูดีมากค่ะ
ฉันจะพยายามเขียนบทออกมา ให้ดีที่สุด ทุกคนจะได้ไม่ดูแย่นะคะ
ขอบคุณค่ะ
[นักเขียน อิมจินจู]
ตอนนี้คงจะเป็นช่วงเวลาที่มีค่าในชีวิตคุณ
ผมอยากขอบคุณทุกคน
ที่ได้ใช้เวลาอันมีค่าไปกับละครเรื่องนี้
หวังว่าเราจะทำดีต่อกัน
ผมรอคอยที่จะทำงานกับทุกคนครับ
คุณเป็นยังไงบ้าง
ยังเหมือนเดิมเลยนะ
- คุณจะไปไหน - ห้องน้ำ
- อย่าไปนะ! - ทำไมล่ะ
ไม่เป็นไรนะ รู้แค่เราสองคน
ฉันก็เป็นผู้หญิงเหมือนกันนะ
มันคงจะน่าอึดอัดอยู่นะ
จะเลือกเธอรึเปล่า
[ผู้กำกับซนบอมซู] [นักเขียนอิมจินจู]
จุดเริ่มต้น
ที่ที่ห่างไกลจากจุดจบ
ที่ที่ยากจะคาดเดาผลลัพธ์
คือที่ที่นักแสดงและทีมงานเจอกัน
และเป็นที่ที่ได้พบ กับความหมายต่างๆ ในชีวิต
ท่ามกลางความรู้สึก และสภาพการณ์ที่ต่างกัน
ทำให้ทุกคนไม่สามารถตีความ ทุกอย่างให้ออกมาได้เหมือนกัน
ดีมากครับ
เอาล่ะ
มันเป็นที่ที่เราจะเจอกับปัญหา ที่ไม่มีคำตอบที่แน่นอน
ที่ที่เราถกเถียงกัน
และได้คำตอบกลับไป
เอาล่ะ เริ่มได้
พร้อมนะ
แอ็กชัน!
จุดเริ่มต้น
เมื่อเริ่มต้นแล้วก็ควรจะวิ่งไปให้ถึงสุดทาง
แต่เราไม่เรียกมันว่าจุดจบ แต่เรียกว่าจุดสมบูรณ์
- คัต - คัต
คัต
จอนี้ไม่ติด
เร็วเข้า
เราไม่ได้ให้ค่าความสำเร็จ หรือความล้มเหลว
เมื่อเริ่มทำอะไรบางอย่างแล้ว คุณค่าของมันก็อยู่ที่จุดสมบูรณ์
ฉันตัดสินใจว่า จะเพลิดเพลินไปกับความตื่นเต้นนี้
แน่นอนว่าต้องมีปัญหา ทั้งเรื่องเล็ก เรื่องใหญ่ถาโถมเข้ามา
ถ่ายอีกรอบนะครับ
คุณอิม เรตติ้งไม่มีความหมายอะไรเลย
สมัยนี้ใครจะเป็นสนใจว่ามีคนดีเยอะแค่ไหน
ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงนะ
เพิ่งฉายไปแค่สองตอนเอง
คุณรู้ใช่มั้ยว่า คนพูดถึงละครเราเยอะเลย
ไม่ต้องห่วงนะ
ผู้กำกับซน
เสียงคุณสั่นน่ะ
คุณร้องไห้เหรอ
พูดบ้าอะไรเนี่ย
เสียงคุณเหมือนหลุดโลกไปแล้ว
ไม่ใช่สักหน่อย
ไม่สำคัญว่าจะเป็นชาตินี้หรือชาติหน้า
ไม่นะคุณอิม
อย่าไปสนใจเรตติ้งคนดูเลย
ผู้กำกับซน
ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น กลับบ้านไปนอนซะนะ
ถ่ายละครมาทั้งวันแล้วนะ
คุณทำดีแล้ว ไม่ต้องห่วงหรอก
ทำแบบที่ทำอยู่น่ะดีแล้ว เชื่อฉันนะ
คุณบอกเองไม่ใช่เหรอว่ามันขึ้นอยู่กับนักเขียน
ฉันจะเขียนออกมาให้ดีที่สุด
เชื่อใจฉันนะ
- เข้าใจมั้ยคะ - ขอบคุณนะ
ก็ได้ ถึงบ้านแล้วผมจะโทรหา บ๊ายบาย
ฉันว่ามันตลกดีนะ
ทำไมถึงไม่มีคนดูไปได้
ไปหาเบียร์กินกันดีกว่า
เรตติ้งมันแค่ 1 เปอร์เซ็นต์เองนะ
นายทำหน้าเหมือนได้วันหยุดเพิ่มงั้นแหละ
- จะทำละครอีกเรื่องเหรอ - เปล่า
ทีมงานอย่างนาย...
ไม่ดูละครของเรา แต่ไปดู "โชว์มีเดอะมันนี่" ที่ฉายวันศุกร์
ไอ้ห่านี่
ถ้าฉันไม่ดูก็ไปคุยกับคนอื่นไม่รู้เรื่อง
- เป็นคนอยู่รึเปล่า - นายรู้จักเพลงฮิปฮอปมั้ย
แต่คนเริ่มจะพูดถึงละครเรา
และเริ่มทำให้คนสนใจ
แต่พอมีคนสนใจมากขึ้น
คอมเมนต์แย่ๆ ก็เริ่มพรั่งพรู
กล้าดียังไงมาว่าฉันว่าเป็นเศษขยะ
รู้รึไงว่าฉันใช้ชีวิตแบบไหน
เอาแต่จิกกัดเรื่องไร้สาระอยู่ได้
เป็นคนรึเปล่า กล้าดียังไงมาว่าฉันเนี่ย
เธออ่านคอมเมนต์แย่ๆ ทำไมเนี่ย
ชีวิตยากจัง
ฉันทำงานหนักมาก เพื่อมาไกลได้ขนาดนี้
ไม่คิดว่าจะมีเรื่องแบบนี้ด้วย
ไอ้บ้านั่นอยากให้เธอเป็นแบบนี้ไง
ลุกขึ้นมา
นี่ แบบนี้ไม่เรียกว่าโดนฆ่าเหรอ
มีนิ้วเป็นหอกเหรอ
สภาแห่งชาติมัวแต่ทำอะไรอยู่นะ ไม่ยอมมาจับพวกนี้ไป
เดี๋ยวนะ
หรือไอ้หมอนี่มันเป็นส.ส. เนี่ย
ฉันต้องอ่านดูอีกที
ถ้าเป็นเรื่องการวิจารณ์ คุณต้องยอมรับเพื่อนำมาพัฒนาตัวเองนะ
มันไม่เหมือนกับคอมเมนต์ด่า
อันนั้นต้องข้ามไป
มันไม่ได้มีป้ายบอกสักหน่อยนี่
ข้ามไม่ได้หรอก
อ่านแล้วก็เมินไปก็ได้
พวกที่ชอบด่าออนไลน์ ก็แค่เหงา
เราฆ่าคนอื่นเพราะเหงาไม่ได้หรอก
มันไม่ได้ทำให้เราเป็นมนุษย์ แต่เป็นปีศาจ
ค่อยน่าโล่งอกหน่อยที่หลายๆ คน ไม่ได้เป็นแบบนั้น
โลกเราเต็มไปด้วยคนดีๆ ที่ต้องพยายามอย่างมาก
มันอาจเป็นการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่
แต่เราทิ้งโลกไว้กับคนเลวไม่ได้หรอก
เหมือนกับเรากำลังปกป้องโลกอยู่
นึกว่าเป็นพวกอเวนเจอร์ซะอีก
พอคิดถึงไอรอนแมนแล้วก็เศร้า
ว่าแต่ ละครเราเรต พีจี-15 ใช่มั้ย
ขอเอาข้อมือขวากับทรัพย์สินคุณมาพนันเลยว่า
พวกที่เขียนคอมเมนต์ด่า อายุยังไม่ถึง 15 หรอก
ทำไมต้องเอาทรัพย์สินฉันมาพนันด้วย
คุณยังต้องเขียนงาน งั้นผมเอาข้อมือขวาพนันแล้วกัน
ปีหน้าบ้านผมจะมีราคาแพงขึ้น
ผมก็เลยเอาบ้านคุณแทน
คุณนี่เจ้าเล่ห์จัง
ผมแค่ใช้เหตุผล
มุกของผมคงไม่ตลกสักเท่าไหร่
คุณใจดีจัง
ฉันชอบที่คุณเป็นแบบนั้น
ฉันชอบมุกโง่ๆ ที่คุณคิดได้ ตอนเราเดินเล่นกัน
คุณเซ็กซี่นะเวลาพูดจาเป็นกันเอง
อย่าฮอตนักสิ ฉันไม่ชอบ
แค่รักษาอุณหภูมิไว้
แล้วอยู่ข้างๆ ฉันแบบนี้
ตัวผมร้อนขึ้นแล้ว ต้องทำให้เย็นลงก่อน
มานี่สิ อากาศเย็นแล้ว ไม่เป็นไรนะ
ไม่ ผมร้อนจริงๆ นะ
มานี่มา
ไม่อยากอยู่ห่างกันเลย
แม้เรื่องดีจะไม่ได้มาพร้อมกับเรื่องร้าย
ฉันซึ้งใจเสมอที่เราได้รู้แล้ว
สิ่งเล็กๆ ที่เราทำให้กัน...
คืออาวุธที่ใช้ต่อสู้เพื่อผ่านวิกฤตไปให้ได้
[1 ปีต่อมา]
[นักแสดงหญิง] [อีโซมิน ผู้กำกับ: อีอึนจอง]
เธอทำบ้าอะไรกับสารคดีตัวเองนะ
ใช่สิ เพราะเธอทำให้โซมิน กลายเป็นดาราตัวท็อป
ถ่ายเธอเดตกับอดีตผู้จัดการ เป็นความคิดที่ฉลาดมาก
ใครจะคิดว่าหล่อนจะได้แต่งงาน หลังดังเปรี้ยงขนาดนี้
โซมินนี่หัวธุรกิจจริงๆ
ฉันควรจะเป็นศิลปิน
กลับมาทำรายการคนเดตกัน
นั่นแหละสิ่งที่ดีที่สุดของศิลปะ
เราไปกันเถอะ
เพื่อนที่รักของฉัน ที่ฟาดเรียบทั้งจอเล็กจอใหญ่
ไปเถอะ
ขอบคุณค่ะ
อากาศเริ่มร้อนอีกแล้ว
ใช่ค่ะ บิงซูที่นี่อร่อยมากเลย
กินเลยนะคะ ฉันเลี้ยงเองค่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ
ตามสบายเลยนะคะ เดือนนี้เราเปิดร้านเป็นเดือนสุดท้ายแล้ว
เราพยายามรักษาร้านนี้ไว้ให้ดีที่สุด
แต่มันไม่ง่ายเลย
งั้นขอสั่งบิงซูที่นึงนะคะ
ได้ค่ะ รอสักครู่นะ
ร้านนี้ใกล้ปิดแล้ว
มันรอดมาได้นานพอแล้ว
- ขอให้เดินทางปลอดภัย - อืม
ฉันจะไปหาพวกเขา ไปถ่ายสารคดีให้ดี
แล้วกลับมาแบบผิวแทน
เจ๋ง
คุณต้องทำได้ดี
ต่อให้ผิวแทนก็ยังสวย
คงจะเป็นการเดินทางที่ยาวนาน
คุณเศร้ารึเปล่า
ผมไม่เป็นไร ถ้าคุณโอเค
พอคุณกลับมา
ที่นี่จะไม่อยู่แล้ว
ผมก็จะไม่อยู่ด้วยเหมือนกัน
เศร้ารึเปล่า
รู้มั้ยว่าทำไม...
จักรวาลถึงได้ใหญ่ขนาดนี้
หืม
เพราะเราต่างก็มีที่ของเราในจักรวาลนี้
เราอยู่บนโลกนี้ตลอดไปไม่ได้
ฉะนั้นเมื่อถึงเวลา
เราก็ต้องย้ายไป
เดี๋ยวฉันก็ไปเจอคุณนะ
ข้างบนนั้น
ถ้าเปิดเทอมแล้ว
ให้อินกุกมาเที่ยวที่เกาะเจจู สักสองสามวันนะ
ได้
ทำไม นี่อะไร
จะอวดบ้านหรืออะไรอีก
นี่...
เป็นอพาร์ตเมนต์ที่ฉันเคยอยู่
เวลามาทำงานที่โซล ฉันต้องหาอพาร์ตเมนต์เล็กๆ อยู่
ฉันเลยอยากยกให้เธอ
แม่เลี้ยงเดี่ยวคงต้องใช้เวลาอีกหลายปี กว่าจะซื้อบ้านได้
นายคงคิดเรื่องอนาคตได้ไกลเหมือนกันนะ
คงจะอย่างนั้น
ฉันจะไม่ไปโม้ที่ไหนว่ายกบ้านให้เธอ
ไม่ต้องลังเลแล้วก็...
ฉันต้องรับไว้อยู่แล้ว ทำไมต้องลังเลด้วย
ที่จริงนายจะไปโม้ก็ได้นะ
- ก็ได้ - แค่นั้นใช่มั้ย
อืม
งั้นฉันกลับล่ะ
พี่
แล้วภาษีการโอนล่ะ
ภาษีการโอนเหรอ
มองอะไรอยู่
แน่นอนว่า...
ฉันจะจัดการให้
- ขอบคุณนะ - ได้
- บาย - โอเค บาย
เมื่ออายุ 30
เวลาเราบอกว่าเรายังไม่แก่
เราจะโดนว่าว่าเราโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
แต่พอบอกว่าเราโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
คนอื่นก็จะมาพูดแซะ ล้อเลียนเรา
แปลกจริงๆ
พอเลยวัยนั้นมาแล้ว
เรากำลังจะได้รู้ความหมาย ที่แท้จริงของการเป็นอิสระ
ที่นี่ใหญ่แฮะ
เราหาบ้านให้เธออยู่แล้วก็ทำงานได้
ถ้าซื้อให้ได้ เราคงซื้อเพนต์เฮาส์ให้ไปแล้ว
- เอาสิ เอาเพนต์เฮาส์มา - รับความจริงใจเราไว้หน่อยนะ
ก็เข้าท่าดี เธอเซ็นสัญญา ทำละครสองเรื่องแล้ว
แปลว่าเธอต้องอยู่ที่นี่บ่อยเลยล่ะ
นี่คุกรึไง
ขอให้เธออยู่อย่างมีความสุข และสงบสุขในคุกบ้าน
ทั้งตื้นตันแล้วก็ไม่สบายใจไปพร้อมๆ กันเลย
ชีวิตเราก็แบบนี้แหละ
ฉันก็ยังชอบมันนะ
คุณอิม
ผู้ประสบความสำเร็จ จากบทละครเรื่องแรกของเธอ
คุณประชดเหรอ
คุณบิดคำพูดผมเหรอ
"คุณกำลังอวดดี เพราะประสบความสำเร็จมาได้หนนึง"
คุณโจมตีฉันด้วยการวิจารณ์ พูดเปลี่ยนประเด็น
เกี่ยวกับความสำเร็จของฉัน แทนที่เราจะคุยกันเรื่องสคริปต์เนี่ยนะ
โจมตีเหรอ ผมจะทำงั้นทำไม ในเมื่อเราอยู่ทีมเดียวกัน
ในฐานะผู้กำกับ
ผมแค่แนะนำทิศทางการทำละครที่ถูกต้อง
ถ้ายังยืนยันเหมือนเดิม
ก็อย่าเปลี่ยนเรื่องสิ
ทำไมต้องแซะ แถมทำตัวเหนือกว่าอีก
ทำไมต้องทำตัวน่าสมเพชด้วย
น่าสมเพชเหรอ ใครกันแน่ที่ไม่ฟังที่ผมพูด
เอาแต่พูดคำแย่ๆ...
ใช้มันโจมตีผม ใจร้ายเกินไปรึเปล่า
ใจร้ายเหรอ มารยาทคุณไปไหน
แล้วใช้คำว่า "น่าสมเพช" นี่มีมารยาทเหรอ
คุณก็อยากให้ฉันฟังคุณตลอดนั่นแหละ
ไม่แฟร์เลย
นั่นแหละที่ผมอยากพูด
แต่ทำไมเราต้องมาคาเฟ่นี้ ทุกครั้งที่ทำงานนอกสตู
ฉันเป็นคนเลือกรึไง ทำไมต้องมาลงกับฉันด้วย
- หกโมงแล้วค่ะ - กลับบ้านเถอะ
- คุยต่อพรุ่งนี้นะ - ได้
กลับแล้วค่ะ
วันนี้เป็นไงบ้าง
ไอ้ผู้กำกับบ้านั่นทำคุณปวดหัวอีกแล้วใช่มั้ย
อย่าให้ฉันพูดเลย เขาดื้อสุดๆ
เขาต้องรู้จักคำว่าล้มเหลวบ้าง
แล้ววันนี้เป็นยังไงบ้างคะ
ผมคุยเรื่องบททั้งวันเลย
ยัยนักเขียนนั่นก็หัวแข็งซะไม่มี
เธอจะต้องไม่ได้ทำละครไปอีกสองสามปี
- อย่านะ - ผมเปล่า
- อย่าทำนะ! - ฉันเปล่านะ คุณหยุดเลย
- หยุด - หยุดสิ ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย
คุณจะเจ็บตัวนะ
คงหิวสินะ
เรากินอะไรกันดี
ไปกินอะไรอร่อยๆ กันเถอะ
ผมเลือกร้านไว้แล้ว
ดีมาก
จะว่าไป
ผมก็ชอบนะ
ทุ่มเทมากเลย
ฉันทำให้เขาเป็นแบบนั้น ความผิดฉันเอง
เชิญทำต่อไปนะครับ
ไปแล้วนะ
บอกแล้วไงว่าไม่ต้องมา คุณนี่ไม่ฟังเลยนะ
ผมบอกแล้วไงว่าผมดื้อ คุณไม่เชื่อเอง
ไปนะ
ปลาอบแห้ง ที่ยุโรปหาไม่มีแน่นอน
ฉันไม่เคยบอกว่าชอบเลย
ไม่เกี่ยวว่าชอบหรือไม่ชอบ
ผมแค่อยากให้
มาคิดๆ ดูแล้ว คุณหน้าเหมือนปลาเหมือนกันนะ
ฉันไม่มีอะไรจะให้
ยิ่งกว่าหาในแอฟริกาไม่เจอซะอีก
ยังไงอีกสองสามเดือนคุณก็จะมา
งั้นก็แค่...
มาคุยกันเถอะ
- เรื่องอะไร - แค่...
เรื่องที่คุณยังไม่ได้บอกผม
เรื่องคุณน่ะ
ดื่มหน่อย ยัยหนู
ประโยคเด็ดจากหนัง "คาซาบลังกา"
แปลมาเป็นภาษาเราได้เพราะมากเลย
ไม่ว่าจะไปพบเจออะไรมา
ผมจะ...
พูดว่าดื่ม...
ให้ตาคุณเสมอ
เอาออกไป
ไปเจอกันที่โมรอกโกนะ
ก่อนผมจะไปรวันดา
เราไปใช้เวลาที่คาซาบลังกากัน
ไว้คิดดูนะ
โอเค
[เมืองแห่งเทวดา]
มาดูละครเพลงเหรอ
ใช่
อ้อ
ไม่คิดว่าจะเจอนายที่นี่
ก็จริง เธอมากับใคร
มาคนเดียว นายล่ะ
มาคนเดียวเหมือนกัน
นายชอบละครเพลงเหรอ
มาดูได้สองสามครั้งก็เริ่มชอบ
อ้อ
นั่งไหนเหรอ
ตรงนี้
ไกลจัง
โอเค ดูให้สนุกนะ
ได้
ฮายุน
- ห้ะ - ดูเสร็จแล้วไปไหนต่อเหรอ
ไม่ได้ไปไหน
ไปกินเบียร์กันมั้ย
ได้
ได้ เจอกันประตูหน้านะ
อืม
ฮวังอินกุก มากินข้าวเร็ว
เดี๋ยวหิวแล้วผมไปกินเองน่า
เวลาผมเล่น ไม่ต้องมายุ่งเลยนะ
ไอ้เด็กนี่
โตแล้วอาจจะพูดง่ายกว่านี้นะ
อย่าเพิ่งหวังไปไกลเลย
ยิ่งโตก็จะยิ่งแกร่ง
มาออกกำลังกายกัน
จะได้ใช้กำลังล้มเขา
เมื่อไหร่เราจะได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีก
- ไปนะ - โอเค
พรุ่งนี้ผมจะไปรับ
ไม่ต้องหรอก ลิมูซีนสนามบินจอดรออยู่ข้างหน้าเลย
พอเลย ไม่งั้นผมไม่ให้ไปแน่
ฮโยบงแมนขึ้นเยอะเลยนะ หลังไปอยู่กับมุนซู
เป็นคู่รักข้าวใหม่ปลามัน นี่ต้องตื่นเต้นมากแน่ๆ
ไม่หรอก ฉันผ่านมาแล้ว มันไม่ใช่แบบนั้นเลย
บายนะ
โอเค เจอกันพรุ่งนี้นะ
- บาย - บ๊ายบาย
พอมาคิดดูแล้ว
การอยู่ในวัยนี้มันก็ดีนะ
จากช่วงอายุทั้งหมด เราอยู่ในวัยที่ไม่อึดอัด
ที่จะเริ่มทำอะไรใหม่ๆ
แต่จากวัยทั้งหมด เราก็อยู่ในวัยที่ไม่ว่องไวพอ...
ที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่
จู่ๆ ก็รู้สึกมีชีวิตชีวา
เราคงยังเด็กแล้วก็ฉลาด
แต่ทุกทีที่อยู่กับพวกเธอ
ฉันไม่อยากเป็นคนฉลาดเลย
การคุยกันให้สนุก ก็ต้องแกล้งโง่กันบ้าง
ฉันอยากคุยเล่นกับพวกเธอไปจนตายเลย
อย่าคิดว่าการตั้งใจทำอะไรโง่ๆ
เพื่อให้คุยสนุกเป็นเรื่องดีสิ
แล้วก็อย่าอวดที่ฉลาดด้วยเหมือนกัน
อย่าคิดว่าตัวเองยังสาว
ที่สำคัญไปกว่านั้น อย่าได้คิด...
การโฟกัสที่ปัญหาที่กำลังเจออยู่
จะทำให้เรื่องมันใหญ่ขึ้น
อย่าได้พูดคำว่า รามยอน เชียวนะ
อึนจองผู้ต่อสู้กับร่างกาย ในช่วงเวลาวิกฤต
ตามเธอไปเร็ว
เธอเริ่มก่อนนะ
อ้อใช่ ระวังผู้ก่อการร้ายด้วย
จะทำงั้นได้ไงล่ะ
ระวังผู้ชายหล่อๆ ไว้ด้วยนะ
ทำไมต้องทำงั้นด้วย
- อย่าไปที่ที่มีสงครามกลางเมือง - ฉันจะไปยุโรป
เธอจะไปแอฟริกาหลังไปยุโรป
ใช่ มันเรียกอะไรนะ มาลาเรีย ระวังด้วยล่ะ
- ไข้มาลาเรีย - ใช่ ระวังไข้มาลาเรียด้วย
- นี่แหละ - มาแล้ว
น้ำลายไหลแล้ว
- กินข้าวกัน - เดี๋ยว ตัดซุปก่อน
ไม่ ฉันจะกินเส้นก่อน
- กินไปเถอะน่า - กินเลยสิ
วันนี้เราคุยกันสนุกมากจริงๆ
ได้กินอะไรอร่อยๆ
แล้วเราก็รักกันสุดๆ
นี่แหละ
ต่อให้จะไม่มีรามยอน...
ที่กินกลางดึกแล้วดีต่อสุขภาพก็เถอะ
ถึงจะเป็นแบบนั้น
เรากลับรู้สึกมีความสุข ที่ยังมีเวลาฟื้นตัวจากเรื่องนี้
แล้วเราก็ชมกันและกันที่ฟื้นตัวจากเรื่องนี้ได้
แต่ตอนนี้มากินกันให้อร่อยดีกว่า
อย่างน้อยเราก็ทำแบบนั้นได้ใช่มั้ยล่ะ
[ดราม่าจ๋า มาหาหน่อย]
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย